Szczęść Boże!

Myślałam, czy jestem godna , aby mówić o Jezusie Chrystusie innym ludziom?, czy mam wystarczającą wiedzę? Było wiele wątpliwości i dużo strachu. Teraz nie żałuję ani jednej minuty. Jak to się czasem mówi :„Bóg nie wybiera uzdolnionych, lecz uzdalnia wybranych”. Te rekolekcje dały mi siłę i odwagę. Pozwoliły zdobyć nowe doświadczenie i śmiałość, aby mówić o Jezusie swoim bliskim, sąsiadom, jak i ludziom spotkanym przypadkowo. Poznałam cała masę cudownych, wspaniałych osób. Zawsze z uśmiechem na twarzy i radosnym śpiewem na ustach chodziłam na Mszę Świętą i Adorację Najświętszego Sakramentu. Podczas ewangelizacji doświadczyłam bliskości Boga. Czułam się niesiona przez łaskę Bożą.. Na Adoracji, podczas pierwszych widocznych działań Ducha Świętego u ludzi pojawiły się zaciekawienie, uśmiech, niedowierzanie, a czasem wyraźny głód Bożej Miłości. Przekonałam się, jak wiele osób szuka Boga. Jezus pokazywał swoją moc, dając mi radość, pokój i równowagę duchową. Każda kolejna Ewangelia i Adoracja nauczyły mnie też większego słuchania, oddawania wszystkiego Bogu, a także odwagi. Bóg pokazał mi, że jesteśmy potrzebni sobie nawzajem. Wiara rodzi się ze słuchania i tylko On jednoczy.

Dziękuję Bogu w Trójcy Jedynemu za wszystkich ludzi, z którymi rozmawiałam. Rozmowy te duchowo mnie wzbogaciły.

Być może jakiś gest czy rozmowa zmieniły czyjeś życie lub przynajmniej dały coś komuś do myślenia. Moje własne życie zmienia się, zmienia i za to

CHWAŁA PANU KOCHAM CIĘ JEZU!

Obsluga